|
Polycystic Kidney Disease (PKD) geschreven door Arthur
Polycystic Kidney Disease (PKD) is een langzame progressieve, onomkeerbare erfelijke nierziekte bij Perzen en aanverwante rassen. PKD wordt sinds 1967 beschreven in veterinaire literatuur , pas de laatste jaren begrijpt men meer van deze ziekte. Uiteindelijk kan PKD leiden tot nier falen, de symptomen lijken op nier falen bij normale katten. De afwijking is er reeds bij de geboorte. Meerder kisten nemen langzaam in grootte toe, de nier neemt dan dramatisch in omvang toe. De kisten nemen de plaats in van normaal nierweefsel, de nierfunctie verslechterd continue. De kisten kunnen in grootte variëren van minder dan 1 mm tot groter dan 1 cm. Hoe ouder een PKD kat wordt, hoe groter en talrijker de kisten zijn. PKD. Verder ziet men een enkele keer ook een aantasting van de alvleesklier en de lever Men ziet meestal problemen ontstaan tussen 3 - 7 jr. leeftijd. Het lichaam kan zich niet verder meer aanpassen op het verlies van de nierfunctie. De kistten nemen in omvang toe, hierdoor worden nieren ook groter, de nieren kunnen dan niet na behoren functioneren, wat uit eindelijk leid tot nier falen. De symptomen zijn o.a., (sterk) verminderde eetlust, veel water drinken, veel plassen en gewicht afname.
Hoe krijgen katten PKD Polycystic Kidney Disease is geen besmettelijke ziekte, maar een erfelijke ziekte. Genetisch gezien is PKD een autosomaal dominant gen, het kan doorgegeven worden door 1 ouder dier. Dit betekent verder dat als een kat PKD vrij is dat het dier ook genetisch gezien PKD vrij is. Diagnose PKD Alleen normaal lichamelijk onderzoek en standaard laboratorium zijn onvoldoende om PKD te diagnosticeren omdat vaak pas in later stadium de nieren groter worden. Als de ziekte ontwikkeld en de grote en het aantal kisten toeneemt is het mogelijk dat dit ontdekt kan worden bij regulier onderzoek. In ernstige gevallen kunnen kisten "uitsteken" boven het normale nieroppervlak, wat een onregelmatige vorm geeft dat bij onderzoek gevoeld kan worden. In het geval chronisch nier falen kan dit falen door middel van bloedonderzoek aangetoond worden, maar bloedonderzoek alleen is dan onvoldoende om de oorzaak te achterhalen. Röntgenopnamen kunnen afhankelijk van de leeftijd van de kat en mate van afwijking mogelijk helpen bij vaststellen van PKD. Het vaststellen wordt gemakkelijk als de katten ouder zijn omdat de nieren in omvang toenemen en dit makkelijker op de röntgenopname te zien is. In het begin stadium zijn de nieren vaak normaal van grootte en vorm. In een later stadium is de "buitenkant" onregelmatig van vorm. Het injecteren van een contrastvloeistof kan een beter beeld opleveren. Dit heeft vaak weinig zin in een vroeg stadium van de ziekte PKD kan worden vastgesteld doormiddel van een echo vanaf 6-8 weken leeftijd. Hoe ouder de kat is, hoe groter de kisten des te beter het is vast te stellen. Echografie is voor 95% accuraat bij een leeftijd van 10 maanden en ouder.
Een genetisch (DNA) test is de vaak de beste optie (ook aanbevolen), er wordt dan bloed afgenomen door de dierenarts en dit wordt verzonden naar een laboratorium. Kitten hoeven dan niet 10 maanden en ouder te zijn om een betrouwbare uitslag te krijgen. Katten (van elke leeftijd) kunnen ook getest worden door middel van een swap van het mondslijmvlies.
Normale nier Aangetast nier jong kitten Is er een behandeling voor katten met PKD Er is helaas geen specifieke behandeling voor deze ziekte. Behandeling lijkt veel op behandeling van katten met chronisch nier falen. Dit houdt in speciale nierdieet voeding (bijvoorbeeld Renal van Royal Canin of K/D van Hill's), ondersteunde voedingssupplementen zoals bijvoorbeeld Ipaktine of ondersteunend medicijnen (Fortekor, Benakor etc.)
|
