OCD (Osteochondritis Dissecans)

geschreven door Arthur

 


Osteochondritis dissecans,  ook wel OCD of osteochondrosis dissecans genoemd is een aandoening van het gewrichtskraakbeen dat invloed heeft op de gewrichten. In iedere gewricht komen komen twee botten bij elkaar en beweging is dan mogelijk tussen hen. Waar de twee botten elkaar treffen is er een bijzonder zachte gebied van kraakbeen. Dit werkt als een soort kussen en beschermd de onderliggende botten. Als dit op de een of andere reden deze beschermde laag beschadigd wordt (tijdens de groei van de hond treedt een storing op waardoor er "eilandjes" kraakbeen van slechte kwaliteit kunnen ontstaan. Deze kunnen in hun geheel of in gedeelten loskomen, gaan dan zwerven in het gewricht) kan dit voor de hond zeer pijnlijk zijn. Ongeveer 15 % van de honden ontwikkeld deze aandoening.

      kraakbeen

 

OCD komt hoofdzakelijk bij de grote en zeer grote hondenrassen voor. Het kan echter ook voorkomen bij kleine honden en katten. Reuen hebben 2 tot 5 keer zoveel kans op het ontwikkelen van deze aandoening dan teven. In het algemeen zien wij de klachten optreden bij een leeftijd van 4-8 maanden en enkele keer bij oudere dieren. Er zijn enkele rassen ( Collie, Dobermann en Husky) die minder risico hebben tot het verkrijgen van OCD.

Collie

  Verschijnselen OCD

  - Kreupelheid in betreffende poot

 - Sommige honden zijn in zeer geringe mate kreupel en andere kunnen bijna niet hun poot belasten.

 - 74% komt voor in het schoudergewricht, 11% in de elleboog en 4% in de hak

 - in enkele geval zijn beide poten aangetast

 

Hoe word OCD geconstateerd ?

In de meest gevallen wordt OCD vastgesteld door dierenarts met behulp van röntgenopnames en via lichamelijk onderzoek. Bijvoorbeeld, het merendeel van de gezonde honden vertonen geen weerstand wanneer hun schouder maximaal wordt belast en gestrekt. Als zij echter OCD in het gewricht hebben zullen zij waar weerstand bieden tegen de belasting/ strekken van de schouder en soms "uitpiepen"van pijn. Vaak ziet men dat na het belasten/ strekken de kreupelheid toeneemt. Röntgenopnames worden dan gemaakt om de diagnose te bevestigen. Er worden dan verschillende opnames gemaakt ieder in andere opname stand. Er worden eveneens röntgenopnames gemaakt van het niet kreupele poot om deze te kunnen vergelijken. Als OCD niet meteen bevestigd wordt worden in de regel na een aantal weken opnieuw röntgenfoto's  gemaakt.

 

Wat veroorzaakt OCD .

Er zijn meerdere oorzaken voor het ontstaan van OCD.  Men is van mening dat de volgende factoren bijdragen tot het ontstaan van OCD:

  •  trauma van het gewricht, chronisch of acute dragen bij tot het ontstaan van OCD. Beschadiging van het kraakbeen kan leiden tot losse stukjes kraakbeen of een vermindering van de bloedtoevoer naar het kraakbeen

  •  erfelijkheid, er blijk een  genetische link te zijn tussen ouders en hun nageslacht tot het ontwikkelen van OCD. Bepaalde rassen en genetische lijnen hebben een grotere risico tot het ontwikkelen van OCD. Het is sterk aan te raden om de ouder dieren voor het fokken goed te onderzoeken/ screenen.

  •  zeer snelle groei. De ziekte komt tot uiting in periode van snelle groei. Men is van mening dat verkeerde voeding een snelle groei veroorzaakt en het risico op het ontwikkelen van OCD vergroot. Het is aan te bevelen een voeding te geven met een lager proteine en vet gehalte of gedoseerd te voeden tijdens de eerste 12-16 maanden van hun leven

  •  beperkte bloedtoevoer van het kraakbeen

  •  voeding

 

Hoe word OCD behandeld

Er zijn momenteel twee manieren om OCD te behandelen:

  •  chirurgisch, het verwijderen van loszittende stukjes kraakbeen het het gewricht opschonen. Is alleen zinvol bij geringe mate van OCD
  •   Rust, gedoseerd bewegen  + ontstekingsremmende en pijnstillende medicijnen (Rimadyl, Previcox, Carprodyl), dit in combinatie met speciale dieetvoeding/ voedingssupplementen (glucosamine)

  Operatie opschonen gewricht/ verwijderen stukjes kraakbeen

 

 

Het voorkomen van OCD

  •  Preventief/ selectief fokken.
  •  Jonge grote en zeer grote hondenrassen niet extreem belasten,met name voorkomen springen en lopen van lange afstanden (zoals aan de fiets)
  •  In de woonsituatie geen gladde vloeren
  •  speciale hondenvoeding (bedoeld voor grote en zeer grote honden)

 

 

 

 

 

 

Bronnen:

 

Brinker, W.; Piermattei, DL; Flo, GL. Handbook of Small Animal Orthopedics and Fracture Treatment. W.B. Saunders Co. Philadelphia, PA; 1983.

Compendium. 'Osteochondritis Dissecans of the Canine Tarsal Joint,' Compendium; July 1994.

Harari, J. The Veterinary Clinics of North America, 'Osteochondrosis.' W.B. Saunders Co. Philadelphia, PA; 1998.

 

U kunt een e-mailbericht met vragen of opmerkingen over deze website verzenden aan webmaster@dierenkliniek-willig.com.
Copyright © 2007 Dierenkliniek Willig
Laatst bijgewerkt: 10 september 2007