De moderne (inhalatie)
anesthesiologie onderscheidt voor de toepassing van
algemene anesthesie drie pijlers:
bewustzijnsverlaging, pijnbestrijding en
spierverslapping 1.
Voor deze drie pijlers worden verschillende
medicijnen (of farmaca) gebruikt, elk voor een ander
effect, maar soms zijn de effecten overlappend of
elkaar zelfs versterkend. We onderscheiden algemene
anesthesiemiddelen (anesthetica of hypontica
3), pijnstillers
2
(meestal op morfine gelijkende middelen, opiaten of
opioïden ) en spierverslappers De anesthesiemiddelen
kunnen intraveneus (in de aderen) intramusculair (in
de spieren) worden ingespoten
of worden ingeademd (inhalatie). Ook combinaties van
beide toedieningsvormen worden breed toegepast.
Het proces van de anesthesie bestaat uit drie onderdelen: het in slaap vallen (de inleiding of inductie), de periode waarin de operatie plaats vindt (het onderhouden van de anesthesie) en het wakker worden (uitleiding).
Om het dier in slaap te brengen kan van verschillende methoden gebruik worden gemaakt.
- narcose vaak wordt 'ingeleid' door het geven van een intraveneuze of intramusculaire dosis van een anestheticum zoals bijvoorbeeld propofol , waarna voor het onderhouden van de narcose een inhalatie-anestheticum (dampvormig) kan worden gebruikt gecombineerd met analgetica.
- Bij jonge dieren wordt de narcose bijna altijd 'ingeleid' door het laten inademen van een dampvormig-mengsel via een 'kapje'. Men gebruikt hiervoor dampvormige anesthetica. Momenteel gebruikt men hier nog voor, meestal gemengd met een van een aantal andere mogelijke dampen zoals, Isofluraan Hierbij worden intraveneus/ intramusculair pijnstillende farmaca zoals bijvoorbeeld Tolfedine, Metacam gegeven.