Hypertrofische Cardiomyopathie (HCM), het gaat hier om een aandoening waarbij de hartspier verdikt is, met name ter plaatse van de zogenoemde uitstroombaan van het hart, waarbij er een belemmering van normale bloedstroom binnen het hart optreedt.

De oorzaak van het ontstaan van HCM is een genetische aanlegstoornis in chromosoom 1,11*, 14 en 15 van de hartspiercellen waarbij de vezels van de hartspier niet parallel naast elkaar lopen, maar meer wanordelijk door de hartspiercellen lopen. Hierdoor wordt de hartspier in de loop van de jaren steeds dikker.

Bij het steeds dikker worden van de hartspier wordt het uiteindelijk voor het hart steeds moeilijker bloed het hart uit te pompen. Het hart knijpt als het ware de eigen uitstroombaan af. Hierbij wordt door de hoge snelheid van het bloed door de kleine resterende opening de mitralisklep als het ware meegezogen, waarmee de uitstroom van bloed nog verder wordt beperkt. Hierbij kan ook een insufficiëntie van de mitralisklep ontstaan. Ook kunnen zich bij HCM hartritmestoornissen voordoen.

Bij katten is HCM de meest voorkomende hart ziekte, bij de meeste katten openbaar op 'middelbare" leeftijd, de ziekte kan ook bij jonge dieren worden waargenomen. Gemiddeld kat men een ernstige vorm van HCM en hart falen blijft ondanks medicatie maar enkele maanden in leven.

Uit onderzoek is gebleken dat katers eerder en in ernstiger mate klachten vertonen dan poezen. Als dieren met HCM nageslacht hebben kunnen de klachten bij de jonge dieren zich met al drie maanden leeftijd manifesteren en zeer ernstige klachten 6-18 maanden leeftijd. Hier is dan geen onderscheid in mannelijke of vrouwelijke dieren.

HCM, hart kat

Symptomen.

De symptomen kunnen behoorlijk variëren. Sommige  katten vertonen geen echte specifieke tekenen zoals, gewichtsverlies, sloomheid, gebrek aan eetlust, zich verstoppen, gebrek aan contact/ omgang met de eigenaar en of andere katten. Hoesten is af en toe waarneembaar, in de regel zie men dit maar zelden zeker in verhouding met honden die hart klachten hebben. In 55 % van  de gevallen is het moeilijk echte duidelijke verschijnselen bij de kat te zien. Helaas wordt HCM vaak vastgesteld als het hart falen in vergevorderd stadium is.

Ondanks veel onderzoek, is de oorzaak van HCM niet echt duidelijk, desondanks is er veel bewijs dat de ziekte erfelijk is in tenminste 2 rassen, de Main Coon en de Ragdoll  . Er zijn aanwijzingen dat andere rassen dit probleem ook hebben, onderzoek zal in de toekomst meer duidelijkheid geven. Onderzoekers hebben de genen mutatie geïdentificeerd die HCM veroorzaken bij Main Coons. Er is een DNA test beschikbaar voor HCM bij katten. In deze test worden twee genen (HCM1 en HCM2 test) getest om de zien of de kat HCM zal gaan ontwikkelen.  Voor bloedafname verzoeken wij cliënten graag dit  begin van de week en niet vlak voor het weekend dit in onze kliniek te laten uitvoeren. Het bloed wordt naar een laboratorium verzonden. Stamboeknummer en of chipnummer zijn nodig voor het certificaat.

 

Diagnose:

Röntgenopname, ECG en echografie worden het meest toegepast om dieren te onderzoeken die mogelijk lijden aan een hartaandoening. Voor katten met HCM, kunnen röntgenopname gedeeltelijk behulp zijn voor het vaststellen van HCM omdat in een begin stadium van HCM de opnames normaal lijken. Als de ziekte zich verder ontwikkeld ziet men vaak dat het linker ventrikel en linker atrium vergroot zijn op de röntgenopname. het hart lijkt dan op een "Valentijn" gevormd hart. Bij verder hart falen ziet men op röntgenopnames ook soms vocht vorming in de borstholte.
 

ECG kan een dierenarts helpen informatie verschaffen, aangezien in ongeveer 30 % van de katten die aan HCM lijden afwijkingen waarneembaar zijn. Dient men rekening te houden dat onregelmatigheden in een ECG vaak voorkomen, dat veranderingen niet duidelijk te herleiden zijn en dat het ECG zelfs een normaal beeld kan vertonen bij katten met HCM.

Echografie wordt het meest gebruik om HCM vast te stellen. Echografie kan men gebruiken om diverse parameters te beoordelen zoals de grote van de kamers, de dikte bepalen van de hartspier, het functioneren van de kleppen, in welke mate het hart samenknijpt, hoe het bloed door het hart stroomt en of er eventueel een bloed stolsel aanwezig is het linker atrium

 

   1. Rechter atrium (boezem), 2. Linker atrium, 3. Bovenste holle ader, 4. Aorta, 5. Longslagader, 6 . Longader, 7. Mitrasklep, 8. Aortaklep, 9. Linker ventrikel (kamer), 10. Rechter ventrikel, 11. Onderste holle ader, 12.Tricuspidaalklep, 13/ Pulmonalisklep

 

 

Behandeling

Therapie is meestal palliatief, er kan op geen enkele wijze de dikte van de hartsspier verkleint worden. Het doel is het verbeteren van het "vullen" van de ventrikel, trachten te "voorkomen", vertragen van de eerste symptomen van hart falen en het voorkomen van complicaties. Er zijn  hiervoor verscheidende hart medicijnen beschikbaar.

 

Prognose:

De prognose van HCM varieert. HCM kan zich bij sommige katten behoorlijk snel ontwikkelen, terwijl bij andere de ziekte veel jaren onveranderd blijft. In de praktijk ziet men bij veel katten dat de ziekten zich geleidelijk verder ontwikkeld. Wanneer de hartspier verdikt is het lastig voor de kransslagaderen om voldoende bloed toe te voeren. De gebieden waar onvoldoende bloed wordt toegevoerd zijn in de regel de plaatsen waar abnormale ritmen gecreëerd worden. Deze abnormaliteiten kunnen leiden tot flauwvallen en in sommige gevallen plotselinge dood.

 

 



 

 

 

 

Een aantal genen op chromosoom 11 waarvan inmiddels werkingen in kaart zijn gebracht:
  • ACAT1 (acetoacetyl Coenzyme A thiolase), draagt onder meer bij aan energieproductie
  • ALX4 (aristaless-like homeobox 4), van belang voor de ontwikkeling van onder meer de schedel en ledematen
  • ATM (ataxia telangiectasia mutated), van belang voor de ontwikkeling en functie van onder meer het zenuwstelstel en immuunsysteem
  • BEST1 (bestrophin 1), van belang voor de ontwikkeling en functie van het oog
  • CDKN1C (cyclin-dependent kinase inhibitor 1C), regelt de groei, onderdrukt tumoren
  • DHCR7 (7-dehydrocholesterol reductase), draagt bij aan de cholesterolproductie
  • H19 (imprinted maternally expressed transcript), geeft instructies voor de aanmaak van RNA
  • HBB (hemoglobin, beta), zorgt dat rode bloedcellen zuurstof kunnen vervoeren door het lichaam
  • MMP20 (matrix metallopeptidase 20), van belang voor de ontwikkeling van tanden
  • MYO7A (myosin VIIA), van belang in de omzetting van geluidsgolven in zenuwimpulsen in het oor.
  • TECTA (tectorin alpha), van belang in de omzetting van geluidsgolven in zenuwimpulsen in het oor
  • TYR (tyrosinase (oculocutaneous albinism IA)), zorgt voor de aanmaak van melanine

 

U kunt een e-mailbericht met vragen of opmerkingen over deze website verzenden aan webmaster@dierenkliniek-willig.com.
Copyright © 2009 Dierenkliniek Willig
Laatst bijgewerkt: 12 juli 2009