Geboorte bij de hond

geschreven door Arthur

Normale kenmerken van een geboorte:

Het gedrag van de hond veranderd naarmate de geboorte nadert. In het algemeen wordt de teef rustiger en minder speels. Ongeveer 12-24 uur voor de geboorte stopt ze met eten.

Ze brengt meer tijd door in de "werpkist" of plaats van keuze. Naarmate de bevalling nadert begint de teef rusteloos te worden. Daling van de lichaamstemperatuur* bij de teef vóór de geboorte).

Als de bevalling begint zie je eerst een licht ‘samentrekken’ van de teef, alsof ze de adem even inhoudt en weer loslaat.

De eerste (lichte) weeën beginnen en de eerste vruchtzak wordt in het geboortekanaal geperst en breekt, hierdoor ontstaat en plas vocht.

De contracties worden heviger en ritmischer wordt en binnen 1-2 uur wordt de eerste pup geboren. In de regel komt het hoofd van de pup het eerste naar buiten, maar soms kan ook de staart als eerste naar buiten komen. De meeste teven liggen meestal op hun zij en brengen zo hun puppy's op de wereld, een enkele teef staat liever.

De sterkste contracties zijn nodig om het hoofd en schouders van de puppy's door het geboortekanaal te persen. Zodra deze zichtbaar volgt de rest van de pup gemakkelijk. Elke pup is omgeven door een vlies dat de teef aflikt. Door de masserende werking van de tong wordt de pup gestimuleerd om adem te halen en tegelijkertijd wordt het afgedroogd.

Na elke bevalling werpt de teef een zgn moederkoek uit. In de baarmoeder vormde deze samen met de navelstreng, de voedselvoorziening van de pup. Meestal eet de teef de nageboorte op en bijt ze de navelstreng aan het lichaam van het jong door. Ongeveer een 1/2 uur later begint de volgende bevalling en nageboorte.

Gezonde puppy's blijven meestal dicht in de buurt van de moeder (aangetrokken door haar lichaamswarmte). Pas als de laatste pup is geboren, ontspant de teef zich en zoogt ze de pasgeboren puppy's (de eerste 12-24 uur verlaten in de regel de moeders hun pups niet).

De moeder likt hun geslachtsdelen en anus, hiermee stimuleert ze de pups tot ontlasten en eet ze in de regel hun "afvalproducten" op.

* Bij veel teven kunnen we 24 - 48 uur vóór de geboorte een daling van de lichaamstemperatuur vaststellen; meestal circa 1 graad. Die daling gaat vaak gepaard met rillen en hijgen. Het is verstandig om minimaal 1 week vóór de te verwachten geboorte 2 x daags de lichaamstemperatuur te meten, zodat we weten wat de normale temperatuur en schommelingen daarin zijn. Een duidelijke daling is een redelijk betrouwbare aanwijzing, dat de geboorte binnen circa 24 - 48 uur gaat plaats vinden.

Er zijn echter ook teven die deze typische daling helemaal niet tonen. Men moet er dus rekening mee houden, dat als er geen daling optreedt er toch onverwachts een bevalling kan plaats vinden!

Problemen met de geboorte:

Geboorte vordert niet . Oorzaken kunnen zijn: weeënzwakte, te grote pup of verkeerde ligging                 

Er moet eerst controle plaats vinden door een deskundige om een eventueel passage probleem van de pup door het bekken van de teef uit te sluiten. Zeker als er sprake is van langdurig vruchteloos persen. Het is vanzelfsprekend, dat bepaalde oorzaken van een passageprobleem, zoals vergroeiingen in de vagina, nauw bekken door oud trauma e.d. onderkend en indien mogelijk opgelost moeten zijn tijdens / na vaginaal onderzoek, dat plaats vond vóór de dekking.

Bij weeënzwakte dienen we een injectie met Oxytocine-S toe. Oxytocine-S is een UDA middel en mag dus door de eigenaar zelf worden toegediend. Overleg echter bij iedere injectie weer vooraf met de dierenarts. Houdt u zich ook strak aan de juiste dosering: 0,1 ml (kleine en middelgrote rassen), 0,2 ml (grote rassen), 0,3 ml (hele grote rassen), onderhuids injecteren. De flacon na de geboorte weggooien (chemisch afval) en niet bewaren voor een volgend nest.

Er moet binnen ½ - 1 uur na de injectie een pup geboren zijn. Indien er dan geen geboorte plaats vindt, moet de dierenarts geraadpleegd worden. Dus niet zelf nog een keer een tweede injectie geven !!!!

De injectie mag 1 – 2 keer met tussentijd van 1 – 2 uur herhaald worden, maar zoals reeds opgemerkt, er moet(en) telkens na elke injectie 1 of meerdere pups geboren worden.

Te veel en te vaak oxytocine spuiten heeft een averechts effect en kan soms de melkproductie verminderen.

In een aantal gevallen, in het bijzonder bij kleine rassen, moet er naast Oxytocine-S ook een Calcium injectie worden toegediend; vooral ook als er sprake is van grote onrust of krampverschijnselen bij de teef. Ook de calcium injectie is in principe een UDA middel en kan dus door de eigenaar zelf gespoten worden. Ook bij deze injectie, die onderhuids moet worden toegediend, benadrukken wij, dat u dat steeds alleen toedient na overleg vooraf met de dierenarts.

Pup blijft "hangen" Er zijn vruchtdelen te zien, zoals de achterpoten of het kopje, vaak nog verpakt in het vruchtvlies, maar de pup komt niet verder. Er moet op dat moment snel worden ingegrepen.

Onmiddellijk deskundige inschakelen

Duurt deskundige hulp te lang, zelf ingrijpen: Met de hand (in een droog washandje) de vruchtdelen vastpakken en iets aanspannen en met de weeën mee voorzichtig trekken aan de pup (in de richting van de kromming van de rug van de pup). Geen tangen of andere krachtwerktuigen gebruiken.

Navelstreng Als de teef de navelstreng zelf niet afbijt moeten wij de navelstreng doorhalen. Navelstreng niet de kort (circa 1 cm; nooit strak bij de buik: kans op verbloeden in de buik) en niet te lang (i.v.m. erop trappen) ‘afscheuren’ of afknippen. Uiteinde tussen duim en wijsvinger korte kneuzen (dan houdt de bloeding vanzelf op); alleen bij uitzondering met behulp van een garen draadje de navelstomp afbinden.

Als de teef te onstuimig is en het risico bestaat, dat ze de navel te dicht bij de buik afbijt, is het verstandig dit ook zelf te doen (zie boven).

Navelstomp ontsmetten met jodium Betadine®.

Het spreekt voor zich, dat alles (schaar, handen, enz.) schoon en steriel zijn. Desinfecteren met Dettol® is goed.