Feline Leukemie virus (FeLV)

Geschreven door Arthur
 

FeLV is een gevaarlijke virusziekte bij katten, de ziekte komt niet zo vaak voor. Het virus overleeft buiten de kat niet lang. Felv wordt alleen overgebracht tussen katten onderling na sociaal contact.

Infectie gebeurt door direct contact tussen katten, in de meeste gevallen treedt besmetting op via het speeksel, maar het virus kan ook gevonden worden in het bloed, traanvocht en in mindere mate in de urine en de ontlasting.  Ook in de baarmoeder kan besmetting plaatsvinden, zodat kittens bij de geboorte het virus al bij zich dragen.

                Felv virus

Infectie:

Na infectie zien we eerst een vermenigvuldiging van het virus in de lymfeklieren van de keel, van hieruit verspreidt het virus zich naar het beenmerg en ander lymfatisch weefsel en gaat zich hier ook vermenigvuldigen, daarna komen er virusdeeltjes in het bloed (vrij, maar ook opgenomen in de witte bloedcellen): viraemie.  Van hieruit kan het FeLV-virus zich naar allerlei andere organen verspreiden, zoals lever, nier, milt, oog, zenuwen ...en de speekselklier, van waaruit dan weer besmetting van nieuwe katten kan plaatsvinden.
 

Verloop:
Na een infectie kunnen er verschillende dingen gebeuren, al naar gelang de weerstand (en leeftijd) van de kat.:

In ± 25-30% van de gevallen zal het virus reeds snel na infectie geneutraliseerd worden: de kat wordt dan voor onbepaalde tijd immuun voor een infectie met FeLV en wordt niet ziek.

In ± 40-50% van de gevallen is de kat niet in staat het virus te elimineren en ontwikkelt zich een persisterende viraemie.

In ± 30-40% van de gevallen ontstaat een zogenaamde latente infectie, dit is de situatie waarbij het virus wel aanwezig blijft in de cellen van de kat, maar zich niet vermenigvuldigt. In dit geval kan elke weerstandsvermindering (stress, andere ziekten, corticosteroïden) ertoe leiden dat het virus geactiveerd raakt en zich alsnog gaat vermenigvuldigen. In een zeer gering aantal gevallen (<1%) blijft de kat wel drager van het virus, maar is zelf immuun (door antilichaamproductie blijft het virus in de cellen van de speekselklier en komt daar niet uit vrij). Dit noemt men een immune drager.

Tumoren in de lymfeklieren van de darmen

Symptomen:

•  Verminderde weerstand

•  Voortplantingsstoornissen (abortus, resorptie van de kittens, doodgeboren kittens, sterft van pasgeboren kittens, onvruchtbaarheid)

•  Tumoren van lymfatische weefsels (thymus, maagdarmkanaal, lymfeklieren, nieren, milt etc.)

•  Verlammingsverschijnselen

•  Benauwdheid (vochtvorming borst/ buikholte)

•  Bloedarmoede

•  Neurologische afwijkingen (verlammingen, oogafwijkingen)

•  Vermageren

•  Koorts

•  Sloomheid

•  Botafwijkingen (exostosen) aan schedelbeenderen,ribben, schouderblad, wervelkolom en lange beenderen

•  Secundaire ziekten ten gevolge van de door de infectie verminderde weerstand (oogontstekingen, ontstekingen in bek, abcessen, andere virusinfecties etc.)

De diagnose wordt gesteld door middel van bloedonderzoek waarbij het virus wordt aangetoond. Dit bloedonderzoek kan gedaan worden als routine test (bij fokpoezen en katers meestal verplicht), of wanneer er een FeLV infectie vermoed wordt op grond van het klinisch beeld. In onze kliniek wordt geen gebruik gemaakt SNAP-test .  Wij zenden bloedmonsters naar een laboratorium voor onderzoek

 
Behandeling(smogelijkheden)

Er is geen afdoende behandeling voor katten met een FeLV-infectie. . Er worden middelen toegepast die de virusvermeerdering kunnen remmen (vergelijkbaar met humane aids medicijnen), maar ook deze middelen kunnen het virus niet elimineren en ze zijn behoorlijk kostbaar. Secundaire infecties kunnen symptomatisch worden bestreden.