Als je hond of kat gebeten is, hangt het af van de grootte van de wond of wonden of het direct opvalt dat het gebeurd is. Kleine wondjes van hoektanden hoeven niet altijd meteen op te vallen, maar kunnen wel voor gemene ontstekingen zorgen. Soms kom je daar als eigenaar van het dier pas een paar dagen later achter, als er viezigheid uit de wond komt of als de bijtplek dik wordt. Wonden waarbij de wondranden wijken zijn zeker een reden om een dierenarts de wond te laten behandelen. 

Bijtwonden geven een verbreking van de integriteit van de huid, maar soms ook van onderhuidse structuren zoals spieren, pezen en zenuwen. Ze zijn ook altijd gecontamineerd (besmet met bacteriën). De behandeling bestaat in eerste instantie uit grondige reiniging door spoelen met een licht desinfecterend middel of oplossing fysiologisch zout , verwijderen van niet meer levensvatbare weefseldelen, en herstel van de eventueel beschadigde onderhuidse structuren en soms ook hechten van de huid.

De plaats van de bijtwond bepaalt hoe  en hoe snel er ingegrepen moet worden. Zo kan het voorkomen bij een bijtwond aan een poot, dat er een bloedvat geraakt wordt. Als er vrij veel bloedverlies is, moet er een drukverband aangebracht worden. Dit kan natuurlijk door de dierenarts gedaan worden, maar als het bloedverlies vrij snel gaat of er is geen dierenarts in de buurt, is het beter dat je als eigenaar al eerder druk op de plaats van de wond kan aanbrengen. Dit kan door de eerste hulpdoos in de auto te gebruiken, of een handdoek, kledingstuk dat voorhanden is. Hierbij moet ervoor gewaakt worden, dat er geen stuwing plaats vindt van de poot aan de lichaamszijde van de wond. Dit kan voorkomen worden door de druk op te bouwen op de plaats van de wond, en niet aan de lichaamszijde van de wond. Want door dit laatste kan het bloed in de aderen niet goed terugstromen naar het hart, en zal de wond erger gaan bloeden, omdat er nog wel bloedtoevoer is via de slagader.

Als een dier in het  hoofd (gezicht) wordt gebeten, kan een enkele keer  een ooglidrand geraakt. Als de ooglidrand hierdoor gescheurd is, moet deze binnen acht uur gehecht worden. Anders zouden de ooglidranden hun functie niet meer goed kunnen uitoefenen, en dat is de oogbol beschermen en ervoor zorgen dat traanvocht op de oogbol blijft om de oogbol vochtig te houden. Ook al is de bijtwond geïnfecteerd, in dit geval staat het voorkomen van het functieverlies voorop.  Bij dieren met vrij uitpuilende ogen of een ondiepe oogkas, zoals de Pekingees, hih Tzu, kan het zelfs voorkomen dat de oogbol uit de kas komt bij een scheur van de ooglidrand. In dit geval kan je de oogbol beschermen met "olie" (bijvoorbeeld slaolie) en een (thee)doek, en moet men direct naar de dierenarts zodat deze de oogbol weer in de kas kan terugplaatsen en de ooglidrand kan hechten.

Als een dier bij de borst wordt gebeten, is het belangrijk om in de gaten te houden of het dier hierna geen benauwde indruk (zware ademhaling) maakt. Want ook al zijn de bijtgaatjes maar klein, een enkele keer kan er zo diep zijn gebeten dat het borstvlies is geraakt. Normaal is er een negatieve druk in de borstholte tussen de borstvliezen in. Als deze negatieve druk door een bijtwond ongedaan wordt gemaakt, kan er een klaplong ontstaan. Zo’n dier zal acuut benauwd zijn. Een dier kan natuurlijk ook door de schrik of echte shock ook een benauwde indruk maken of zelfs helemaal beduusd zijn, dus is het beter om de beoordeling bij een benauwd dier aan de dierenarts over te laten.